تحلیل ضریب اصطکاک بسته‌بندی و مشکلات ضد بلوکه شدن در لمینیت بدون حلال

برای مثال، یک فیلم پلی‌اتیلن اکسترود شده سه لایه معمولی از لایه کرونا، لایه عملکردی میانی و لایه درزگیر حرارتی پایینی تشکیل شده است. معمولاً افزودنی‌های بازکننده و روان‌کننده به لایه درزگیر گرم اضافه می‌شوند. افزودنی روان‌کننده بین ۳ لایه منتقل می‌شود و افزودنی بازکننده منتقل نمی‌شود.

به عنوان یک ماده درزگیری گرم، افزودنی‌های بازکننده و روان‌کننده هنگام تولید کامپوزیت‌های بسته‌بندی انعطاف‌پذیر ضروری هستند. آن‌ها اساساً متفاوت هستند، اما اکثر تولیدکنندگان بسته‌بندی به اشتباه تصور می‌کنند که آن‌ها یکسان هستند.

افزودنی عمومی بازکننده، دی‌اکسید سیلیکون موجود در بازار است که یک ماده معدنی است و می‌تواند مقاومت فیلم در برابر ویسکوزیته را افزایش دهد. برخی از مشتریان همیشه متوجه می‌شوند که دو لایه کیسه بین آنها مبهم به نظر می‌رسد، درست مانند دو لیوان که روی هم قرار می‌گیرند. متوجه خواهید شد که باز کردن و پاک کردن آن روان است، که معمولاً فاقد افزودنی‌های بازکننده است. و حتی برخی از سازندگان فیلم از آن استفاده نمی‌کنند.

افزودنی روان‌کننده‌ی عمومی، اسید اروسیک آمید است که پودر سفید رنگی است که اغلب در فرآیند لایه‌لایه‌سازی پایه حلال به غلتک لایه‌لایه و غلتک راهنما می‌چسبد. اگر در طول فرآیند لایه‌لایه‌سازی بدون حلال، مقدار زیادی عامل روان‌کننده اضافه شود، با افزایش دمای پخت، مقداری از آن به لایه کرونا پراکنده می‌شود و در نتیجه مقاومت لایه‌لایه شدن کاهش می‌یابد. فیلم پلی‌اتیلن شفاف لایه‌لایه شده‌ی اصلی که با رنگ سفید لایه‌لایه شده است، را می‌توان با دستمال پاک کرد. روشی برای تجزیه و تحلیل و آزمایش اینکه آیا کاهش مقاومت لایه‌لایه شدن تحت تأثیر افزودنی‌های روان‌کننده‌ی اضافی قرار می‌گیرد یا خیر، وجود دارد. فیلم لمینت با مقاومت کم را به مدت پنج دقیقه در فر با دمای ۸۰ درجه سانتیگراد قرار دهید و سپس مقاومت آن را آزمایش کنید. اگر به طور قابل توجهی افزایش یابد، اساساً نتیجه گرفته می‌شود که کاهش مقاومت لایه‌لایه شدن به دلیل مقدار زیاد عامل روان‌کننده است.

در مقایسه با روش بازپیچی لمینت پایه حلال، روش بازپیچی بدون حلال برای انتقال و پراکندگی افزودنی بسیار آسان‌تر است. روش معمول برای قضاوت در مورد بازپیچی لمینت بدون حلال، بررسی این است که آیا آنها به اندازه کافی فشرده و مرتب هستند تا جریان روان ثانویه بهتری از چسب‌های بدون حلال فراهم شود. هرچه غلتک فیلم فشار بیشتری وارد کند، احتمال مهاجرت افزودنی لغزنده‌تر به لایه لمینت شده یا حتی لایه چاپ بیشتر می‌شود. بنابراین، ما در مورد این موضوع سردرگم هستیم. کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که دمای پخت را کاهش دهیم، وزن پوشش را کاهش دهیم، فیلم را شل کنیم و بارها و بارها افزودنی‌های روان اضافه کنیم. اما بدون کنترل خوب موارد فوق، پخت چسب دشوار است و آب را در خود نگه می‌دارد. افزودنی‌های زیاد نه تنها بر مقاومت جدا شدن کیسه پلاستیکی تأثیر می‌گذارند، بلکه بر عملکرد آب‌بندی گرم آن نیز تأثیر می‌گذارند.